Soms krijg je advies uit onverwachte hoek. In mijn geval van mijn fysio, Dokter Boele*.

Ik vertelde hem onlangs dat ik voor mijzelf ben begonnen, hoe leuk ik dat vind en hoe ik tegelijkertijd nogal moest zoeken naar een nieuw ritme in werk en ontspanning (sport bijvoorbeeld, de link naar dit gesprek).

Hij gaf mij toen een advies wat ik met jullie wil delen.

Hij zei: “Heide, het is voor ondernemers net zo belangrijk als voor werknemers om met regelmaat te evalueren. Een soort van functioneringsgesprek dus, maar dan met jezelf. Kies een goede vriend/vriendin of familielid en spreek 4 keer per jaar af. Evalueer met deze persoon vervolgens hoe het met je gaat, op alle vlakken van je leven. Hoe staan de zaken, doe je opdrachten die je ook daadwerkelijk wilt doen, groeit je bedrijf zo snel/langzaam als dat jij dan nodig acht, hoe sta je er financieel voor en wat wil je de komende drie maanden bereiken. Moet je hiertoe trainingen volgen of wie zou je hierbij kunnen helpen?
Maar kijk met deze persoon ook naar je privé leven: hoeveel rust en ontspanning heb je als ondernemer en is dit voldoende? Gaat het goed in je relaties (partner, vrienden, familie). Voel je je gezond. Waar zie je zelf ruimte voor verbetering? En de ander kan dit met je spiegelen, als je dit wilt.
Alleen al het inlassen van een kwartaalmomentje, niet meer dan een uurtje, kan ervoor zorgen dat je op de juiste koers blijft en dat je jezelf op alle vlakken serieus neemt. Zo houdt je als (vaak toch drukke, ambitieuze) ondernemer de balans”.

Ik ga binnenkort mijn eerste functioneringsgesprek inplannen. Met mijzelf. En iemand anders.

Wijze man hè, mijn fysio?!

*Dokter Boele is rugspecialist en houdt (fysiotherapie) praktijk in de Lange Voorhout Kliniek te Den Haag. Hij kijkt naar iemands fysiek maar bepaald behandeling aan de hand van fysiek EN iemands levensstijl (dat is iig mijn ervaring). Bevooroordeeld als ik ben, raad ik hem van harte aan iedereen aan.

“Het is toch zo”, dacht ik bij mijzelf. “Onderweg zijn is echt mooier en belangrijker dan het bereiken van je bestemming”.

Ik ben van mening dat beurzen/congressen de afgelopen jaren weinig zijn meegegroeid met de behoefte van de bezoeker.

Loop rond op de gemiddelde beurs/congres en de bezoeker wordt overstelpt door informatie. Feitelijk wordt informatie hier “gepusht” en maakt het niet uit wat de bezoeker aan informatie wil ontvangen. Sommige congres organisatiebureaus proberen hierop in te spelen door bezoekers zelf te laten kiezen naar welke presentaties (vaak “workshops” genoemd) ze gaan. Echter, de aard van deze workshops is vaak wederom pushen van informatie (producten, diensten) en weinig gericht op delen van informatie en ervaringen. De bezoeker is aan het eind van de dag “vol” maar niet “voldaan”. Hij heeft niet (of slechts deels) gehoord wat hij hoopte te halen, is niet geïnspireerd geraakt en heeft zelf niets bij kunnen dragen. 0 betrokkenheid.

Je ziet momenteel dus ook dat bezoekersaantallen teruglopen en dat bezoekers niet wensen te worden aangesproken door (dan wel niet schreeuwerige) stands en hun verkopers. En ontevreden weggaan.

Belangrijk: we leven in een digitaal tijdperk waarin veel informatie online beschikbaar is. Een potentiële klant (beursbezoeker 2.0) is er dus inmiddels aan gewend geraakt om in zijn dagelijks leven zelf te bepalen welke informatie hij wenst te ontvangen en wanneer. Op een beurs zitten ze daarom ook niet te wachten om “gepushed” worden met ongevraagde informatie. Beurs organisaties spelen hier naar mijn mening onvoldoende op in.

Maar moeten jullie dan wel/niet op beurzen staan? Kan. Zie het als hagel schieten: je zou net wel iemand kunnen treffen. Is dat financieel aantrekkelijk? Ik vermoed van niet. Mijn advies? Laat beurzen voorbij gaan TOTDAT de beursorganisatie door heeft dat een beurs ook in een andere vorm kan (want dat denk ik). Interactiever, gericht op informatie deling, educatiever, meer inspirerend. Aangepast aan de behoefte van de bezoeker.

Organiseer nu dus relatie evenementen of inhoudelijke evenementen, op maat gemaakt voor je doelgroep. Maak het een event van en door je (potentiële) klant. Geen verkoop geneuzel of urenlange introducties van jullie bedrijf. Leg persoonlijk contact met je klant, zoek uit waar hun informatie vraag ligt, geef ze toegespitst informatie en inspireer ze. Laat ze zelf ook meepraten. Dit verschaft jou weer waardevolle informatie. Faciliteer het juiste podium waarop zij willen komen spelen.

Ik ben benieuwd wanneer de organisatoren van grote beurzen hier eens goed naar kijken en het lef hebben de (zo jaren 90) opzet van beurzen aan te pakken. Als ze mee willen komen met generatie 2.0 dan zullen ze wel moeten!

Aan congresorganisatoren: bent u nou toch weer geneigd om de “workshops” uit de kast te trekken, gratis sprekers op te stellen, of die “beursvloer” te vullen met bedrijven die wel willen betalen, bedenk dan even of dit echt iets is waarmee u en uw organisatie de komende jaren willen worden geassocieerd. Zo niet, neem dan gerust eens contact met mij op. Wellicht kan ik u op weg helpen.

Reeds sinds velen jaren kom en woon ik in Den Haag. En omdat deze jaren tevens autoloze jaren zijn geweest kwam (en kom) ik overal op de fiets. Sinds 2008 ben ik begonnen met hardlopen en daardoor ontdek ik steeds meer mooie plekjes in Den Haag.

Een paar van deze plekken zijn blogwaardig. Bij deze deel 1.

Eigenlijk kan ik hier over het Van Stolkpark maar een paar dingen zeggen. Het is ontworpen in de 18e eeuw. Madurodam ligt feitelijk IN het park. Het is een plotselinge heuvel in Den Haag met een dal waarin een meertje ligt. Je kunt er goed picknicken. Je kunt er prachtig wandelen (al dan niet met hond). Je kunt er ook wonen (voor de fortuinlijken onder ons). Het heeft bos en het heeft duinlandschap. En het lijkt op 1 of andere manier verstopt tussen Statenkwartier en het bekendere Westbroekpark.

Ik kom er graag, in het Van Stolkpark. Om te wandelen. Om een frisse neus te halen. Om te hardlopen. Om even uit de stad te zijn (zo voelt dit park). En gek genoeg is dit 1 van de 2 plekken in Den Haag waar ik mijn grote levensvragen heb overdacht, waar ik mijn carrière pad heb heroverwogen, waar ik diepe gesprekken had met mijn vader (die dan dus mee wandelen was) en waar ik, zittend aan het meertje, al menig liefdesverdriet heb verwerkt. Het is namelijk een troostend stukje landschap, blijkbaar. Helend misschien wel.

Dus als jullie daar een keer heen gaan, gewoon voor een korte wandeling (het is geen groot park, wel een groots park) en jullie zien mij zitten: laat mij maar even. Ik ben dan even met mijzelf, om op te laden. Of ik zit even intens te genieten.

Voor meer informatie over het Van Stolkpark: www.vanstolkpark.nl

We organiseren allemaal wel eens wat. Een verjaardagsfeestje, een afscheidsfeestje, een bruiloft, een personeelsuitje. Of onze huishouding, een reünie, een vakantie.

Als ik iets moet organiseren dan doen mijn hersenen een apart trucje. Terwijl ik met een opdrachtgever praat over zaken als wensen, doelen, uitstraling, gevoel, intenties, achtergrond vallen alle benoemde antwoorden meteen al op een plekje, in de juiste volgorde. Ik zorg voor een zo compleet mogelijk beeld van mijn contactpersoon, de organisatie, het project en haar doelgroep. En een kloppende tijdslijn (zowel qua planning ook als verwachtingen en haalbaarheid daarvan).

Als ik het uitgangspunt en het einddoel helder heb ordenen mijn hersenen vervolgens alles wat moet worden gedaan in een logische (van A naar Z) volgorde. En dat ga ik uitvoeren. En dat je bij de L wel eens een zijstapje zult moeten maken of de volgorde van acties enigszins moet omgooien. Prima. Logisch. Dan verschuift het plan iets. En pak ik de koers richting Z weer op. Logisch toch?

En daar onderschat ik mijn eigen kwaliteit. Er zijn juist opvallend veel mensen die grootse moeite hebben met het multidisciplinaire karakter van organiseren.

Zo werkte ik ooit samen aan een productie met iemand die echt moeite had om de coördinatie van aanwezige werknemers, aandacht vragende artiesten en veranderende planning te bolwerken. Paniek in de ogen bij een volgende wijziging van plannen. Chaos onder de werknemers. Ongeduldige artiesten die niet de aandacht kregen die zij wensten. Gasten die niet hartelijk en warm werden onthaald. En een veel te snel afgeleide productieleider, die doorgaans te weinig aanwezig en aanspreekbaar was op de momenten dat het wenselijk was.

Misschien is organiseren toch niet voor iedereen gesneden koek…

Zinderende hitte boven goedgedroogd gras

Zingende vliegen en spa blauw in mijn tas

Lachende kinderen en ijsjes festijn

Mooie dagen om op het water te zijn.

Luie lieve honden, languit op het terras

pronkende meisjes en bikinis van vlas

zwetende mannen met blikjes gekoeld bier

Zomers feestje, nadert ons hier.

Dampende dagen, het bos is nat en dras

Vogels die zwijgen, en het tijdschrift dat ik las

Zwijgt van de winter, want de hitte is hier

We genieten en smelten, in het Haagse zomerplezier.

De afgelopen drie maanden heb ik door mijn startende ondernemerschap tientallen leuke, enthousiaste, slimme, creatieve en bovenal bijzondere mensen ontmoet.

Iedereen had iets specifieks, iets authentieks te brengen in zijn/haar werk. Uitgesproken ideeën over het organiseren van festivals, het openen van samen-werkplekken voor ZZP’ers, kruisbestuivingen en verbinden, bloggen, twitteren, coaching, marketing communicatie in de sociaal- en culturele branche, etc..

Vanochtend zat ik met @Dieke bij ZO in Scheveningen voor koffie (en kennismaking). We spraken over de beslissing tot ondernemerschap, over de ontwikkelingen binnen de culturele sector in Den Haag en bijbehorende subsudiekranen die langzaam dicht worden gedraaid (vreemde en onwenselijke ontwikkeling) en we spraken over opdrachten en opdrachtgevers.

We bleken beiden in het afgelopen jaar voor eenzelfde Haagse organisatie te hebben gewerkt. Voorzichtig polste ik naar haar ervaring bij die organisatie en toen bleek dat wij beiden (maar ook mensen in onze omgeving) minder goede ervaringen hadden bij deze organisatie.

Een toch wel ongeorganiseerde club met een gebrek aan vooruitstrevend strategisch inzicht, maar wel met voldoende financiële middelen om er echt iets van te maken. En vermoedelijk met te weinig kennis, lef(reorganiseren moet je lef voor hebben), ervaring en misschien wel drive in huis om de organisatie als een professionele organisatie in te richten.

We concludeerden al snel dat er zowel op operationeel vlak als aan de (strategische) marketing communicatie kant voldoende te verbeteren valt.

Waarop ik opperde dat ik dus wel een dreamteam zou willen (en kunnen) samenstellen van mensen die ik de afgelopen maanden heb ontmoet met zoveel passie, kennis, ideeën en doorzettingsvermogen (en met een onderlinge klik). En om dan met het dreamteam een voorstel in te dienen hoe naar onze mening deze organisatie zichzelf zou kunnen professionaliseren. Ongevraagd advies dus. Gewoon, omdat het zonde is dat een dergelijke (in de basis prima) organisatie zo aanmoddert.

Het lijkt mij wel wat. Een dreamteam met specialisten. Met freelancers. Met mouwen-opstropers. Zo met de bezem door die organisatie.

Misschien moet ik in 2011 maar het “Ongevraagd advies” bureau beginnen…

DE OPDRACHT

Afgelopen drie dagen heb ik achter de schermen bij de Tour de France gewerkt. Mijn opdrachtgever was Voldaan Catering, een cateraar gespecialiseerd in catering op buitenlocaties. Gaaf, ze hebben enorme mobiele keukens die ze ergens neerzetten en vervolgens koken ze alles vers, op locatie!

HET EVENEMENT

Tour de France was voor mij gemiddeld 12 uur per dag werken, pijn in mijn voeten en rug, 32 graden buiten, 35 graden binnen en de laatste dag opeens regen en dus vier keer natgeregend, veel sjouwen, veel trapjes lopen.

Maar bovenal: GEEN ENKELE DAG WAS HETZELFDE, werken met collega’s die ook allemaal handen uit de mouwen willen steken en ondertussen lekker lol trappen, allemaal met wallen op de knieën, veel dankbare mensen voor wie je het werkt doet, mooie verse producten, als er even geen werk is dan werk zoeken en altijd werk vinden. De opbouw, het event, het afbreken. Een beginpunt en een einddoel.

En waar? ACHTER DE SCHERMEN. Op plekken waar de bezoeker/gast geen weet van heeft. Want achter ieder groot evenement staat een sterk en uitgebreid team van productie/beveiligers/cateraars/EHBO’ers/licht/geluid/traffic support/politie/vrijwilligers/etc.

Die zorgen dat jij veilig en verzorgd aan de route van de Tour de France kunt staan, dat jij als festivalganger je biertje hebt, dat jij als vrijwilliger weet waar je moet werken, die jou als artiest of sporter verzorgd met catering, verblijf, logistiek, etc..

Echt, jullie zien de helft nog niet. Maar het evenement draait. En dat zien jullie wel.

Zet mij dus maar in die EVENEMENTENMACHINE. Ik ben er als een vis in het water!

(weet jij nog een leuk festival of evenement waar ik komende maanden aan de slag kan? Laat het me weten via info@heideorganiseert.nl)