Om 8 uur ‘s ochtends in de trein naar Den Haag roept de elektronische mevrouw: dames en heren. Een waarschuwing -wat, zakkenrollers? terroristische aanval? of moeten we braaf zijn voor de santaclaus? maar niets van dat- pas op bij het uitstappen, de perrons kunnen glad zijn!
Iedereen slaapt door terwijl ik mezelf binnenstebuiten keer van een onderdrukte impulsieve lachbui en mijmer over het feit dat zelfs onschuldige sneeuwvlokjes zijn opgenomen in het veiligheidsprotocol van de Nederlandse maatschappij. Met recht is gehoor gegeven aan het laatste stuk van het Groot Dictee der Nederlandse Taal zoals men een klein visje bakt (behoedzaam): als burgers worden wij behoedzaam geregeerd en zullen wij in deze bureaucratische – verzeker alles of dek jezelf in zoals de NS dat nu doet want stel je voor- zorgstaat zeker geen uitglijder maken.

Een goedendag allemaal vanuit het verbazingwekkend langzaam, poederwitgesneeuwd Den Haag en geniet er- tussen de regels door- ook een beetje van!

Liefs van het zusje van Heide

GENERALIST

Vanaf het moment dat ik erachter kwam dat ik generalist ben, baalde ik daar een beetje van. Dan kan je dus van alles een beetje maar je kunt niets heel erg goed (dacht ik). Wat dit feitelijk betekent is dat je gedoemd bent om altijd een enorme zoektocht te ondergaan. Of eigenlijk, dat wat je doet een weg en niet een doel is.

Daar heb ik altijd nogal moeite mee gehad, omdat ik een doelgericht en praktisch mens ben.

Dus eigenlijk strookt praktisch helemaal niet met generalist zijn want als je praktisch bent, wil je immers graag doelen bereiken.

HELDER INZICHT

Nu realiseer ik me dat mijn doel anders is. Mijn doel is nu het pad geworden, de weg, het onderweg zijn. En mijn persoonlijke zoektocht hierin is dat ik zelf mag bepalen welke kwaliteiten ik nu en in wat voor een soort project mag inzetten.

Wat betekent dit, in praktische zin? Dat ik momenteel productieleider ben bij Theatergroep Drang. Dat ik sinds kort ben aangehaakt om Tom Beek‘s Management (solocarrière) op te pakken. En dat ik samen met drie machtig prachtige dames het “Spot What’s Hot” idee heb mogen bedenken (waar we overigens de DOEN pitch mee hebben gewonnen). Dat ik adviseer in een project waarbij we gaan zorgen dat Kunstexpress (Maatjesprojecten) op langere termijn minder subsidie-afhankelijk wordt. Dat ik mede-coördinator ben van 7 Days of Inspiration in Den Haag. En dat ik in de zijlijn medeondernemers help om hun werk en wensen in kaart te brengen. En dan vergeet ik vast nog iets te melden… Dat ik dus feitelijk van alles doe wat ik leuk vind, zonder te weten waar het naartoe leidt.

Dat generalist zijn, dat is dus eigenlijk helemaaaaaal niet zo erg!

Grappig, waar je soms opeens je naam tegenkomt…