Vanmiddag lag ik met vrienden op het Zuiderstrand (Den Haag). Zwoel windje, mooi zonnetje, “verbrand-weer”.
Om ons heen lagen gezinnen, stelletjes, vriendengroepen, oudere mensen. Een diversiteit aan mensen, aan bikini’s, aan voetballen en schepjes en kleurrijke verzameling van parasollen en windschermen. Maar bovenal een diversiteit aan mensen en gewoontes.
De één neemt een koelbox mee, de ander rent voor iedere behoefte bij La Cantina naar binnen. Sommige mensen liggen de hele middag te slapen, anderen luisteren muziek of lezen een boek. Er wordt gespeeld, gelachen, geschreeuwd en gehuild.
Veel mensen, vlak bij elkaar. En toch is er weinig irritatie. Het balletje wat ik (toch wel hard) op iemands been deed belanden: geen probleem. Het kindje dat naast ons een (Duitse toeristen zouden jaloers worden) kuil groef onder het uitspreken van menig commentaar op zijn medegravers: geen probleem.
Het lijkt er een beetje op dat mensen die op het Zuiderstrand zijn neergestreken meer tolerantie, meer ruimte en respect voor elkaar hebben. Ondanks de drukte. Alsof alle stadse etiquette onbelangrijk zijn zodra je de duinen door bent.
Op het Zuiderstrand gelden dus eigenlijk geen etiquette. En wat mij betreft blijft dat nog ff zo.