Wisselende seizoenen, kloterige hooikoorts, een tè geslaagd vrijgezellenfeestje en nijpend slaapgebrek hebben mij uiteindelijk vanochtend genekt: ik ben ziek.
Eén van mijn angsten als beginnend ZZP’er was dat ik ziek zou worden… en wat doe ik dan? Waar meld ik mij ziek? Wie gaat er door met mijn opdrachten? Wie beheert mijn agenda? Ik heb me er in de opstartfase al een keer goed het hoofd over gebroken. En in de eerste periode van mijn ondernemerschap is het dan toch zover dat ik op de bank belandt met een hoofd waar geen zinnig idee of gesprek uit voort kan komen.
Gek genoeg was het meteen vanochtend al duidelijk hoe ik hiermee om zou gaan. In plaats van een gebruikelijk baalpartij en “dit kan ik nu toch niet erbij hebben” besloot ik er gewoon een goedbestede ziektedag van te maken. Zwelgen, hangen, aandacht vragen, uitzieken. En er ten volste van genieten, want tja… hoe vaak maak je nou een eerste ziektedag als ZZP’er mee?
En poef! Weg is de angst. Want als je ziek bent, ben je ziek. En als het enigszins kan is het slim om je daarbij neer te leggen en uit te zieken. Vind ik. Is mijn wijsheid.
Als het morgen maar weer over is.