Ik ben weer aan het zingen. Dat brengt herinneringen terug aan muziek die wij thuis luisterden. Bach, via mijn vader. En Mahalia Jackson, via mijn moeder. En Ladysmith Black Mambazo, Zuid-Afrikaanse muziek, via hen beiden. Ik ben (muzikaal) een bijzondere kruising tussen hen beiden en ben daar trots op. 25 maart klim ik in Delft op een klein podium om het de wereld te laten horen. Jazzmuziek, beetje soul en blues. Ik heb er nu al zin in!

Ik was 18. En moest beslissen welke opleiding ik wilde volgen. Het was òf conservatorium òf International Hospitality Management (IHM). Het werd het laatste.

Waarom dan geen conservatorium? Ik kon zingen, piano spelen en had een stevige muzikale aanleg. Ik dacht echter dat je, om conservatorium te kunnen afronden, dan ook alleen maar dat zou moeten kunnen. Solist en specialist.

Dus volgde ik IHM in Leeuwarden. Een prachtige, praktische opleiding. Ideaal voor een generalist als ik, ik werd op allerlei vlakken gevoed en geprikkeld met informatie en ontwikkelde verscheidene vaardigheden. Machtig mooi.

Na meerdere functies bij verscheidene werkgevers (en zoekende naar mijn passie en wat mijn volgende baan zou kunnen worden) begon ik anderhalf jaar geleden na tien jaar radiostilte weer met zingen. En dat maakte nogal wat los. Ik besloot naar een open dag van het conservatorium te gaan, omdat ik me altijd heb afgevraagd of ik toch niet gewoon mijn passie had moeten volgen. Op de open dag voelde ik dat ik niet op mijn 29ste alsnog het conservatorium zou willen volgen. Maar dat ik dus wel erg graag iets meer met zang zou willen doen.

En zo ben ik weer begonnen met zingen. Voor mijzelf. Pretentieloos. Als amateur. Met plannen voor optredens. Goed, misschien wordt ik wel heel bekend. Ik heb in ieder geval al een stiekeme grote droom: een keer zingen met het Metropole Orkest. Of besluit ik tzt me hier 100% op te gaan richten. Omdat ik het zo leuk vind. Terwijl ik 1001 andere dingen ook goed kan. Maar dan zou ik dus gaan zingen. Gewoon, als Heide. Of misschien wel als HeideZingt!

Denk jij dat je alleen maar kunstenaar/musicus kunt zijn als je niets anders kunt? FALSE!*

*blog naar aanleiding van aflevering Zomergasten met Pauline Cornelisse (over het besef dat ze altijd had gedacht alleen cabaretier te kunnen zijn als ze niets anders zou kunnen).